Henry Cavendish ( 1731 - 1810 ) , fizik ve kimya alanındaki araştırmalarıyla tanınır. Bu alanlarda çok sayıda çalışma yapmış olmasına karşın, bunların gerçek önemi, ancak ölümünden yıllarca sonra, notların yayınlanmasıyla anlaşılmıştır.

İkinci Devonshire dükünün torunu olan Cavendish, '' bilgililerin en zengini '' ve '' zenginlerin en bilgilisi '' olarak tanımlanırdı. 10 Ekim 1731'de Nice'te doğdu. Çok çekingen bir kişiliği vardı ve yaşamını özel bilimsel araştırmalarla geçirdi.

Cavendish, kadınlardan nefret etmesiyle tanınmıştı; bu yüzden hiç evlenmedi. Toplumsal alanda gösterdiği tek etkinlik, 1760'ta üye olduğu Krallık Derneği'nin perşembe yemeklerine katılmaktı. Evindeki kadın görevliler, yoluna çıktıklarında kovulma tehlikesiyle karşılaşırlardı. Bunlardan birine merdivenlerde rastlayınca, kendisi için ayrı bir merdiven ısmarladığı anlatılır.

Cavendish, kimyasal araştırmaların, Aristoteles dogması ile simya pozitivizminin kısaltmalarından arınmaya başladığı bir çağda yaşadı. Bu alandaki en önemli başarısı 1766'da hidrojeni bulmasıyla başladı. '' Yanmayan Hava '' diye adlandırdığı hidrojeni, sülfirik asit ya da hidroklorik asit gibi asitlerin demir ve çinko gibi metaller metaller üstünde tepkimesinden yararlanarak üretti. Kendi başına da büyük önem taşıyan bu olayı, 1784'te hidrojen ile havanın bir kıvılcımla ateşlenmesi yoluyla suyun bileşimlenmesi izledi. Bu deney, suyun, eski düşünürlerin ileri sürdüğü gibi bir temel madde olamayacağını kanıtladı.

Cavendish, havadaki öteki gazları, özellikle karbon dioksiti ya da o zamanki adıyla '' sabit hava '' yı çözümledi. Aynı zamanda atmosferdeki havanın yaklaşık & 1'inin bilinmeyen bir maddeden oluştuğunu buldu. Söz konusu madde, bir yüzyıl sonra Sir William Ramsay ( 1825 - 1916 ) tarafından, Asal Gaz olarak belirlenecekti.

Cavendish'in elektrikle ilgili araştırmaları da temel nitelikteydi. Yüklü cisimler arasındaki elektrostatik kuvvetleri inceledi ve bu kuvvetlerin uzaklığın karesiyle ters orantılı olduğunu kanıtladı. Ayrıca Kondansatör'lerin etkisini gözledi.

1798'de Cavendish en önemli çalışmasını, yani Yer'in kütlesi, dolayısıyla da ortalama yoğunluğu için bir değer bulduğu deneyinin sonuçlarını yayımladı. Buna göre, küçük bir kurşunun, bir kurşun kütlesi tarafından çekildiği zamanki hareketini ölçerek, Dünya'nın kütlesinin kurşununkine oranını hesaplamayı başardı. Böyle hassas ölçümleri içeren bir deney, ancak çok ağır ve yorucu bir çalışmayla başarı kazanabilirdi. Cavendish'in elde ettiği sayının gerçek değerden ( suyun yoğunluğunun 5,52 katı ) farkı %1'den daha azdı. Bu klasik yöntem, bazı düzeltmelerle, hala kullanılmaktadır.